Engüzel Sevgi Hikayeleri

..........Bir adam ve oÄŸlu ormanda yürüyüÅŸ yapıyorlar.Birden genç takılıp düÅŸüyor ve canı yandığı için "ah!"diye haykırıyor.Ä°leriki dağın tepesinden "ah!" diye bir ses duyuluyor ve ÅŸaşırıyor.Merak ediyor ve "sen kimsin?" diye bağırıyor.Aldığı cevap "sen kimsin?" oluyor.Aldığı cevap "sen kimsin?" oluyor.DaÄŸdan gelen ses "sen bir korkaksın" diye cevap veriyor. Bunun üzerine genç babasına dönüp "baba ne oluyor böyle ?" diye soruyor. "oÄŸlum" der adam dinle ve öÄŸren! DaÄŸa dönüp "sana hayranım" diye bağırıyor.Gelen cevap " sana hayranım " oluyor. Baba tekrar bağırıyor, "sen muhteÅŸemsin!" oluyor. OÄŸlan çok ÅŸaşırıyor ama halen ne olduÄŸunu anlamıyor.Baba açıklamasını yapuyor:OÄŸlum insanlar buna "Yankı" derler, ama aslında bu "YaÅŸamdır." YaÅŸam daima sana senin verdiklerini geri verir, yaÅŸam yaptığımız davranışların aynasıdır. Daha fazla sevgi istediÄŸin zaman daha çok sev! Daha fazla ÅŸefkat istediÄŸin zaman daha ÅŸefkatli ol! Saygı istiyorsan insanlara daha çok saygı duy. Ä°nsanların sabırlı olmasını istiyorsan sen de daha sabırlı olmayı öÄŸren! Bu kural yaÅŸamımızın bir parçasıdır, herkes için geçerlidir. YaÅŸam bir tesadüf deÄŸil, yaptıklarınızın aynada yansımasıdır.

O KADAR DA ÖNEMLİ DEĞİLDİR BIRAKIP GİTMELER,ARKALARINDA DOLDURULMASI MÜMKÜN OLMAYAN BOŞLUKLAR BIRAKILMASAYDI EĞER... DAYANILMASI O KADAR DA ZOR DEĞİLDİR,BÜYÜK AYRILIKLAR BİLE EN GÜZEL YERDE BAŞLATILSAYDI EĞER... UTANILACAK BİR ŞEY DEĞİLDİR AĞLAMAK, YÜREKTEN ÜZÜLÜP GELİYORSA GÖZYAŞI EĞER... YÜZ KIZARTICI BİR SUÇ DEĞİLDİR HIRSIZLIK, ÇALINAN BİRİNİN KALBİYSE EĞER... KORKUCULACAK BİR YANI YOKTUR AŞKLARIN,İNSAN BÜTÜN DERİLERDEN SOYUNABİLSEYDİ EĞER... O KADAR DA YÜREK BURKMAZDI ALIŞILMAZ BİR SES, HİÇBİR ZAMAN DUYULMASAYDI EĞER... DAHA ÇABUK UNUTURDU BELKİ SU SIZDIRMAYAN SARILMALAR, KARA SEVDEYLA SARIP SARMALAMASALARDI EĞER... BELİRSİZLİĞE YELKEN AÇARDI İRİ ELA GÖZLER, ZAMANLA ÖYLESİNE DELİCE BAKMASALARDI EĞER... ÇABUK UNUTULURDU ISLAK Bİ ÖPÜCÜĞÜN YAKICI TADI, BELKİDE KALP GÖĞÜS KAFESİNE O KADARDA YÜKLENMESEYDİ EĞER... YERİNİ BAŞKA ŞEYLER ALABİLİRDİ UZUN GECE SOHBETLERİNİN SON SİGARA PAYLAŞILMASAYDI EĞER... DÜŞLERE BİLE KAR YAĞMAZDI,HİÇBİR ZAMAN, MEYDAN SAVAŞLARINDA KORKULAR AŞKI AĞIR YARALAMASAYDI EĞER... SU GİBİ AKIP GEÇERDİ HİÇ GEÇMEYECEKMİŞ GİBİ DURAN ZAMAN, BEKLEMEYE DEĞECEK OLAN GELECEKSE SONUNDA EĞER... RENGİ BİLE SOLARDI DÜŞLERDEKİ SAÇLARIN ZAMANLA, TANIMSIZ KOKULARI YASTIKTA YAPIŞIP KALMASAYDI EĞER... O BÜYÜK , O GÖRKEMLİ, ÖLÜM BİLE ANLAMINI YİTİRDİ, YAŞANILMASI HERŞEY YAŞANMIŞ OLSAYDI EĞER... O KADAR DA ÇEKİLMEZ OLMAZDI YANLIZLIKLAR, SON UMUT IŞIĞI DA SÖNMEMİŞ OLSAYDI EĞER... BU KADAR DA ISITILMAZDI BELKİ DE BAHAR GÜNEŞLERİ, HER KAYBEDİŞİN ARDINDAN HAYAT YENİDEN BAŞLAMASAYDI EĞER... KAHVALTIDAN ÖNCE SİGARAYA SARILMAK ŞART OLMAZDI BELKİ DE, DEV BİR ÖZLEM DALGASI MEYDAN OKUMASAYDI EĞER... ANILAR KALIRDI BELKİ DE ZAMANLA İNCE BEL, NAMUSSUZ ÇAY BİLE İNCE BELLİ BARDAKTAN VERİLMESEYDİ EĞER... UYKUSUZLUKLAR YAKIP GEÇMEZDİ, KISACIK KESTİRMELERİN ARDINDAN, DOKUNULASI İPEKTEN BİR O KADAR UZAKTA OLMASAYDI EĞER... ISSIZ BİR YUVA BİLE CENNETE DÖNÜŞEBİLİRDİ BELKİDE SICAK BİR GÜLÜŞLE ISITILMASAYDI EĞER... YOKSUL DÜŞMEZDİ YILLANMIŞ ŞARAP TADINDAKİ ŞİİRLER, BÖYLESİNE KULAĞINA OKUNACAK BİRİ OLMASAYDI EĞER... İNANMAK MÜMKÜN OLMAZDI HER AŞKIN BAĞRINDA BİR AYRILIK GİZLENDİĞİNE BELKİ DE KARTVİZİTİNDE "ONCA AYRILIĞIN BİRİNCİ DERECEDEN FAİLİDİR" DENMESEYDİ EĞER... GERÇEKTEN BOYNUNU BÜKMEZDİ PAPATYALAR, İHANETİNDEN ONLARDA ATNI PAYINI ALMASAYDI EĞER... ISIZLIĞA TESLİM OLMAZDI SAHİLLER KENDİ BELİRSİZ SAHİLLERİNDE, AMAÇSIZ GEZİNTİLERLE AVUNMAYA KALKMAMIŞ OLSAYDI EĞER... SEN GİTİKTEN SONRA YANLIZ KALACAĞIM, YANLIZ KALMAKTAN KORKMUYORUM DA, YA CANIM ELLERİNİ TUTMAK İSTERSE... EVET SEVGİLİ , KİM ÖZLERDİ AVUÇ İÇLERİNİN TER KOKUSUNU, KİM UZANMAK İSTERDİ İNCE PARMAKLARINA, MAZİLERİNDE GÖRKEMLİBİR YAŞANMIŞLIĞA TANIKLIK ETMİŞ OLMASALARDI EĞER...

Merhaba gülen gözlü arkadaşım! Dudağındaki tebessümü kaybetmemiÅŸsin daha. Ne güzel dünyaya gülen gözlerle bakabilmek ve insanlara tebessümler saçabilmek senin gibi. Biliyorum, üzülüyorsu n donuk gözlerle karşılaşınca... Ne yapalım arkadaşım! Herkes senin gibi olamaz... Aslında bütün insanlar senin gibi olmalı. Bilseler bir tebessümle neler yapabileceklerini. Bir çocuÄŸun gözlerindeki ışıltıyı, bir tebessümle nasıl görebileceklerini, sıkıntılarla dolu bir insana nasıl dünyaları verebileceklerini bilseler... Gülen gözlerin buzları nasıl erittiÄŸini, kalpleri nasıl birleÅŸtirdiÄŸini bilseler, eminim onlar da senin gibi olmak isterlerdi Ve sevgi saçıyorsun gülen gözlerinle arkadaşım sıkıntılarla dolu bir insana, nasıl dünyaları verebileceklerini bilseler ve gülen gözlerin buzları nasıl erittiÄŸini, kalpleri nasıl birleÅŸtirdiÄŸini bilseler, eminim onlar da senin gibi olmak isterlerdi. Sevgi saçıyorsun gülen gözlerinle arkadaşım. Saf ve hiç beklentisi olmayan bir çocuk gibi... Hayır arkadaşım! Sevgi,sadece sevgiliye duyulmaz. Sevgi evrenseldir Hiç kimse altın yığınları gibi kasasına kilitleyemez onu, Onun yeri kalplerdedir Onun yeri bir bahçıvanın ellerindedir, sevgi tohumları saçabilmek için... Evet,sevgi her yerdedir Yeter ki sen onu bulmak iste. Sevgiyi bulmak kolay, zor olan onu elinde tutabilmekte. Unutma arkadaşım! Sevgiyi duyabilmekle de is bitmiyor. Sevgiyi göstermek de gerekiyor. Hayat kısa arkadaşım, bugün olan yarin yok! Sevgiyi göstermek beklemeye gelmez, yarin çok geç olabilir. Elindekini kaybetmeden kıymetini bilmeli. Simdi koÅŸ sevdiÄŸinin yanına.. Önce ona gülen gözlerle sımsıcak bir gülümse ve "seni seviyorum" deyiver, içinden gelen en sıcak sesinle Bu senin gibi bütün canlılara karşı sonsuz bir sevgi duyan bir insan için hiç de zor deÄŸil.. Bu yalnızca, yüreÄŸinin buz kapladığını zanneden insanlara biraz zor gelecekte. Ama onlar da senin gösterdiÄŸin cesareti gösterdiklerinde, kalplerinde sevgi kıpırtılarını hissettiklerinde ve aÄŸlamayı öÄŸrendiklerinde, inan her ÅŸey onlar için ve bütün insanlar için daha güzel olacak. Hayat çok kısa arkadaşım ve bu dünyadaki hiç bir ÅŸey kırılan kalplere deÄŸmez

Olmasa da olur dediÄŸimiz insanlarla doludur hayatımız; tanıştığımız, selamlaÅŸtığımız; klasik cümlelerle iletiÅŸim kurduÄŸumuz, yanıtlarını merak etmediÄŸimiz sorular sorduÄŸumuz... Ä°yi insan olmadıkları için mi uzak dururuz onlardan? Hayır, hiç sanmıyorum. Gönülde biter her ÅŸey; akla yararlı gelse de samimi bir iliÅŸki, gönlün hayır dediÄŸine ısınmak mümkün olmaz. Ä°ster dünyanın en yakışıklısı, ister en güzeli olsun; ister en zengini, ister en komiÄŸi; ne yapsa nafile; yüreÄŸine ulaÅŸamaz. BaÅŸkası için özel olan, senin gözünde dünyanın en sıradan insanıdır ve ... yüzüne bakmaz kimisi vazgeçemediÄŸim dediÄŸinin... Gönlümüzd& uuml;r hükümdar; kime ne paye vereceÄŸini o belirler. Kimine “dost”, “yar”, kimine “tanıdık”, “arkadaÅŸ” deyip, çıkar iÅŸin içinden... Özünde iyi olduÄŸuna inansam da insanların, herkesi sevemem onun yüzünden... Hem, kalabalıktan da hoÅŸlanmaz zaten; sevginin, sevdiklerinin hakkını vermek ister. Sonuçta, sevmek büyük bir sorumluluktur; emek vermek gerekir, ilgilenmek... SevdiÄŸim her insanın yaÅŸamına bir anlam katmalıyım; zorlu ve vazgeçilmez bir serüven olmalı; dost dediÄŸim insanlarla aynı zaman dilimini paylaÅŸmak! Hani, bilirsiniz iÅŸte! Dostlar vardır çiçek gibi; koklar koklamaz alır götürür bütün yüklerinizi... Evsizseniz ya da odun kömür bulamıyorsanız yakmaya; uzundur kış geceleri... Dostlar vardır soba gibi; yüreÄŸindeki ateÅŸle ısıtır ellerinizi... Dostlar vardır; fırtınada sığınak, güneÅŸte gölge; yanarken buz gibi su dökmez üstünüze; aksine, harlandırır ateÅŸi; bilir ki, yanmayanı hiçbir ÅŸey söndüremez. Dostlar vardır, yıldız gibi; hava kapalıyken bile, kapkara bulutların bekçisidir gökyüzünde ... Dostlar vardır, arada bir uÄŸrayıp alt üst eder yaÅŸamınızı; dili zehir zemberek, bakışları keskindir. Dostlar vardır gül gibi; sarılırken yaralanmayı göze almanız gerekir. Hani, kiminin yoluna halı sersen kar etmez; dostlar vardır, minder de kafi gelir; sen olursan fark etmez. Dostlar vardır; rakısız çözülmez dili, muhabbeti çekilmez; dostlar vardır, efkarının sebebi bir bardak demli çaydır. Dostlar vardır, omzu her derde devadır. Dostlar vardır, iyi bir öÄŸretmen gibi, nasıl sorulacağını öÄŸretir. Dostlar vardır daÄŸ gibi vakur; toprak kadar bereketli, mert... Dostlar vardır; ney gibi hüzünlü, saz gibi asi; ÅŸiir kadar büyük... Dostlar vardır türkü gibi; her zaman söylenmeseler de her daim içinde taşır sevdasını; yangınını bulaÅŸtırır bir gönülden diÄŸerine... Dostlar vardır baki; tanıştığın gün doÄŸar, yittiÄŸi gün ölürsün! Zamana ve darbelere; yollara ve hasretlere dirençli... Dostlar vardır, közde mısır, kadehte ÅŸarap; ateÅŸte yanmanın da, ÅŸarapla sönmenin de tadı damağındadır. Dostlar vardır; yüreÄŸine kök salmış bir çınardır; hiçbir ÅŸey deviremez; gönülden gönüle kurulmuÅŸtur köprüler; ne yaÅŸansa atılamaz! Dostlarımız vardır bizlere benzerler biraz... Dostluklar vardır, erken dolar vadesi; dostluklar vardır, devam eder ahrette! Ä°ÅŸte böyle dostlardır; her ÅŸeye lanet ettiÄŸin günlerde bile, yaÅŸamını güzel kılan... Gönül, her yerde onları arar. Ve bulduÄŸunda haber gönderir bize; bir sıcaklık yayılır yüreÄŸimize; bunda bir iÅŸ var deriz, takılırız peÅŸine... Dost olalım gönlümüzle !

Sizi sizin kadar tanıyan biri;

sizi düÅŸünen, düÅŸünmeyi öÄŸrenmiÅŸ,

sakin, uslu, efendi, oturmayı kalkmayı bilen,

sevmeden edemediÄŸiniz biri;

size sizi anlatmayı herÅŸeyden çok seven,

sizin için çok ÅŸey baÅŸarmaya hazır biri;

bazen biraz fazla konuÅŸtuÄŸundan yakındığınız ama ne söylediÄŸini

bildiÄŸinden hep emin olduÄŸunuz,

sizi tanıdığı kadar kendini ve hayatı tanıyan biri;

yalnızca eÅŸinize anlatabildiÄŸiniz sırlarınızı anlatmaktaN çekinmediginiz,

bazen düÅŸüncesine ÅŸiddetle ihtiyaç duyduÄŸunuz biri;

sabahın üçünde "ayıp olur mu" diye endiÅŸelenmeden arayabildiÄŸiniz


ve


üçüne beÅŸine bakmadan size duymanız gerekenleri söyleyen,

gecenin o karanlığında kalkıp ışığı yakan,

masasının başına geçen biri;

kaleminiz, kağıdınız,

aynanız, saatiniz, kravatınız olan,

bazen gölgeniz olan biri;

ve

bazen vicdanımız,

bazen de uykusuz bıraktıgınız için,

vicdan azabınız olan biri...


Hayatınız da böyle biri ... var mı ?


Varsa,kıymetini bilin.

Paulo Coelho'nun, Seytan ve Genc Kadin adli romanindan hos bir bölüm; ..."Yollari oldukca uzunmus, yokus yukari gidiyorlarmis, gunes yakiciymis, ter icinde kalmislar, susamislar. Bir donemecin ardinda harika bir mermer kapi gormusler; kapi, ortasinda bir cesme bulunan altin doseli bir meydana aciliyormus, cesmeden berrak bir su akiyormus. Yolcu kapidaki bekciye donmus. 'Iyi gunler.' 'Iyi gunler,' diye yanit vermis bekci. 'Burasi harika bir yer, adi ne?' 'Burasi cennet.' 'Ne iyi, cennete gelmisiz, cunku cok susadik.' 'Iceri girip dilediginiz kadar su icebilirsiniz', demis bekci ve eliyle cesmeyi gostermis. 'Atimla kopegim de susadilar.' 'Kusura bakmayin,' demis bekci. 'Buraya hayvanlar giremez.' Yolcu cok uzulmus, cok susamismis, ama suyu tek basina icmek istemiyormus. Bekciye tesekkur edip yoluna devam etmis. Epeyce bir sure yamac yukari gittikten sonra eski gorunumlu kucuk bir kapiya varmislar, kapi iki yani agaclikli toprak bir yola aciliyormus. Agaclardan birinin altinda, sapkasini alnina indirmis, uyur gibi yatan bir adam varmis. 'Iyi gunler,' demis yolcu Adam basini sallamis. 'Atim, kopegim ve ben cok susadik.' 'Surada taslarin arasinda bir pinar var,' diyen adam eliyle orayi isaret etmis.'Istediginiz kadar su icebilirsiniz.' Yolcu, ati ve kopegi pinara gidip susuzluklarini gidermisler. Yolcu bekciye tesekkur etmis. 'Istediginiz zaman yine gelebilirsiniz,' demis bekci. 'Buranin adi ne?' 'Cennet.' 'Cennet mi? Ama mermer kapidaki bekci bana orasinin cennet oldugunu soyledi.' 'Orasi cennet degil cehennemdi.' Yolcunun akli karismis 'Sizin adinizi kullanmalarina niye izin veriyorsunuz? Yanlis bilgi vermeleri buyuk karisikliga neden olur!' 'Hic de degil. Aslinda onlar bize buyuk bir iyilikte bulunuyorlar. En iyi dostlarina sırt cevirenlerin hepsi orada kalıyor cunku.

Bir gün bir daÄŸ güneÅŸle birlikte güne uyandı. Rüzgarın esintisiyle aÄŸaçlarının dallarını sallaya sallaya esneyerek gerindi. GüneÅŸ pırıl pırıl ufukta tam karşısından doÄŸuyor, onunla arasında masmavi bir deniz çarÅŸaf gibi günü karşılıyordu.

Dedi ki, "Ben ne güzel bir yerdeyim, önüm masmavi bir deniz ve her gün güneÅŸ bana gülümseyerek gün baÅŸlıyor."

Gökyüzünde küme küme bulutlar pamuk yığınlarını andırıyordu.

Martılar çoktan uyanmış gökyüzünde dans ediyorlardı. O sırada daÄŸ bir de baktı ki, eteklerinde bir minicik fare denize doÄŸru yürüyor.

"Ä°iiiiiiiihhhhhh , bu da ne? Bu küçük fare benim manzaramı ÅŸimdi neden bozuyor?"

Onun oradan bir an önce gitmesini istedi ve ÅŸöyle bir titredi.

Tepeden aÅŸağıya doÄŸru bir kaç taÅŸ hızla yuvarlanmaya baÅŸladı. Fare sesi duyunca hemen bir yüksek kayanın üstüne sıçradı ve oraya yerleÅŸti. DüÅŸen taÅŸlarda ona hiç bir zarar vermedi. Farecik de baÅŸladı denizin güzelliÄŸini seyre...

Ara ara atlayan zıplayan balıklar denizin duruluÄŸunda küçük halkalar oluÅŸturuyordu.

Deniz dağın sıkıntısını anladı ve dağa seslendi:

"Neden böyle bir günde bir küçük fare için mutsuzluk oyununa baÅŸlıyorsun ki? Bak ben dümdüzken balıklar da benim duruluÄŸumu bozuyorlar. Ben onlara kızıyor muyum? Biliyorum ki onlar bensiz ben onlarsız olamayız. Sen de seninle birlikte yaÅŸamak zorunda olanlara kollarını açmalısın. GüneÅŸ hiç bulutlara bozuluyor mu? Benim ışınlarımı engelliyorlar diye kızıyor mu?

Kabul et gerçeÄŸi, herÅŸey bir ÅŸeylerle bütün aslında. Fark ve güzellik de burada. Bu sayede hergün ayrı bir ÅŸey öÄŸretiyor bize; her gün ayrı bir ders veriyor. Sen iyisi mi sadece SEYRET, SUS ve DÄ°NLE."

DaÄŸ denize sordu:

"SEYRET, SUS ve DÄ°NLE? O da ne demek?"

Deniz, "Bak... SeyrettiÄŸinde güzellikleri göreceksin... SustuÄŸunda kendinden baÅŸkalarının söylediklerini duyabileceksin...

DinlediÄŸindeyse onlardan öÄŸrendiklerini uygulama fırsatı bulabileceksin..."

Orta Asyada, savaşın ok ve yay ile yapıldığı
dönemlerde Türk savaÅŸçılar, arkalarından gelebilecek bir saldırıyı önlemek
için, sırtlarını önceden bu amaçla hazırlanmiÅŸ bir TAÅž'a dayarlardı.
Bu taÅŸ "ARKA-TAÅž" veya Azerbaycan'daki telaffuzuyla "ARKA-DAÅž"
olarak adlandırılırdı. Dostluk kavramının zaman içinde,insanın arkasını
yaslayabileceÄŸi ve kendisini olabilecek kötülükler den koruyacağı fikri ile
özleÅŸtirilmesi sonucu "arkadaÅŸ" kelimesi "dost"
anlamında Türkçedeki yerini buldu. Sırtınız "arka taÅŸ" sız
kalmasın..

Bir gün bir tanıdığı büyük filozofa rastladı ve dedi ki; "Arkadaşınla ilgili ne duyduÄŸumu biliyor musun?"

"Bir dakika bekle" diye cevap verdi Sokrat. Bana birÅŸey söylemeden önce senin küçük bir testten geçmeni istiyorum. Buna "Üçl&uum l; Filtre Testi" deniyor.

"Üçl&uum l; Filtre?"

"DoÄŸru," diye devam etti Sokrat. Benimle arkadaşım hakkında konuÅŸmaya baÅŸlamadan önce, bir süre durup ne söyleyeceÄŸini filtre etmek, iyi bir fikir olabilir.

Birinci filtre: "Gerçek Filtresi"

"Bana birazdan söyleyeceÄŸin ÅŸeyin tam anlamıyla gerçek olduÄŸundan emin misin?"

"Hayır," dedi adam "Aslında bunu sadece duydum ve ...

"Tamam," dedi Sokrat

"Öyleyse, sen bunun gerçekten doÄŸru olup olmadığını bilmiyorsun. Åžimdi ikinci filtreyi deneyelim,"

"Ä°yilik Filtresini"

"Arkadaşım hakkında bana söylemek üzere olduÄŸun ÅŸey iyi birÅŸey mi?"

"Hayır, tam tersi ..."

"Öyleyse," diye devam etti Sokrat,

"Onun hakkında bana kötü bir ÅŸey söylemek istiyorsun ve bunun doÄŸru olduÄŸundan emin deÄŸilsin. Fakat yine de testi geçebilirsin, çünkü geriye bir filtre daha kaldı."

"İşe yararlılık filtresi"

"Bana arkadaşım hakkında söyleyeceÄŸin ÅŸey benim iÅŸime yarar mı?"

"Hayır, gerçekten deÄŸil."

"İyi," diye tamamladı Sokrat,

"EÄŸer, bana söyleyeceÄŸin ÅŸey doÄŸru deÄŸilse, iyi deÄŸilse ve iÅŸe yarar, faydalı deÄŸilse bana niye söyleyesin ki?"

Bu, Sokrat'ın iyi bir filozof olmasının ve büyük itibar, saygı görmesinin sebebiydi.

Yakın ve sevgili herhangi bir arkadaşınız hakkında başıboÅŸ konuÅŸmalar duyduÄŸunuz her sefer bu üç filtre testini kullanmanız sizlere hararetle tavsiye edilir.

Socrates

Savaşın en kanlı günlerinden biri.. Asker, en iyi arkadaşının az ileride kanlar içinde yere düÅŸtüÄŸün ü gördü. Ä°nsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateÅŸ yaÄŸmuru altındaydılar. Asker teÄŸmene koÅŸtu ve: " TeÄŸmenim. Fırlayıp arkadaşımı alıp gelebilir miyim?.." Delirdin mi? der gibi baktı teÄŸmen... " Gitmeye deÄŸer mi?. Arkadaşın delik deÅŸik olmuÅŸ...Büyük olasılıkla ölmüÅŸtür bile.. Kendi hayatını da tehlikeye atma sakın.." Asker ısrar etti ve teÄŸmen "Peki " dedi.. " Git o zaman.." Ä°nanılması güç bir mucize.. Asker o korkunç ateÅŸ yaÄŸmuru altında arkadaşına ulaÅŸtı. Onu sırtına aldı ve koÅŸa koÅŸa döndü.. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. TeÄŸmen,kanlar içindeki askeri muayene etti.. Sonra onu sipere taşıyan arkadaşına döndü: " Sana deÄŸmez! Hayatını tehlikeye atmana deÄŸmez, demiÅŸtim. Bu zaten ölmüÅŸ.." " DeÄŸdi teÄŸmenim. " dedi asker.. " Nasıl deÄŸdi? dedi teÄŸmen.. Bu adam ölmüÅŸ görmüyor musun?." " Gene de deÄŸdi komutanım.. Çünkü yanına ulaÅŸtığımda henüz saÄŸdı.. Onun son sözlerini duymak, dünyaya bedeldi benim için.." Ve arkadaşının son sözlerini hıçkırarak tekrarladı " Jim!.. GeleceÄŸini biliyordum!.. demiÅŸti arkadaşı. " GeleceÄŸini biliyordum..."

 Bir baba... 
Bir adam geçiyor Ä°stanbul'un caddelerinden. DüÅŸüncelerinin ağırlığından sis inmiÅŸ taa gözlerinin içine. BuÄŸulu bir camdan ne görünürse, o kadarını görebiliyor ancak! Seyircilerinin ÅŸaÅŸkın bakışlarını; önlerinden geçip gözden kaybolana kadar onu takip ettiklerini; ağızlarını bıçak açmadan bu insanın kanını donduran manzarayı görmekten utandıklarını bilmeden yürüyor. Artık tükenmiÅŸ bedeniyle, iki yana savrulan insanlık damlalarıyla yürüyor...
   Yaşı kırkı geçmez ancak ona bakanlar bir tahmin yürütse ellili, altmışlı yaÅŸlarda olduÄŸunu pek ala söyleyebilirler. Ä°ki yana sarkmış ince ve kıvrımlı yanaklar, kak kat olmuÅŸ alın ve kararmış simsiyah gözler; aÄŸlamaktan artık beyazı bile görünmez olmuÅŸ. Gözü görmüyordu dedim ya yine de o sürüyor seyyar satıcı arabasını. Yanında biri var... Belli çile onu da yaÅŸlandırmış... Åžehir içi iÅŸlek bir yolda arabayı ikisi kullanıyor, saÄŸlı sollu park etmiÅŸ arabalara sürtmeden geçmek, arkadan gelenlere çarpılmamak yanındakinin görevi, sessizce konuÅŸmadan sürüyorlar arabayı
   Zihni artık acıyı öyle iÅŸlemiÅŸ ki ne bir jest var suratında ne de baÅŸka bir ifade, öylece donuklaÅŸmış. Kasketi hafif saÄŸa eÄŸilmiÅŸ, aÄŸzında sigara; soÄŸuk havada daha da derin nefes aldığını sanırsınız, ama deÄŸil bunlar hiç mühim deÄŸil... Hiçbir ayrıntı elleri nasırlaÅŸmış adamın umurunda deÄŸil. Yanındakine bırakmış üÅŸümeyi, o arabayı sürüyor nasırlı kara ellerle. Sigarası bitti mi? Yenisini yakmak için bile bırakmıyor arabanın mafsalını tek elle yanındaki yakıyor sigarasını.
   Ç ;aresizliÄŸin ağır sorumluluÄŸunu yendiÄŸi gün, bugün ama ne dese ki! O piÅŸkin suratlı ÅŸoföre?
-O napar be hocam? Onun danası izin vermemiş, evrakım eksikmiş, getirseymiş, tamammış.
DüÅŸünceleri kesik kesik;
-Ulan ben nasıl adamım be hocam, bu kadar mı çaresizim be? Yine tuttuÄŸunu hissediyor arabanın muhafazasını, ince ince yaÄŸan yaÄŸmura aldırmadan. Son görevim bu derken hastaneden çıkıp neredeyse fark etmeden üç dört semti geçmiÅŸler. Çok zor olmuÅŸtu hastaneden çıkarmak kızı ama herhalde yer kaplamasın diye salıverdiler onları... Herhalde duyuldu da ondan mı korktular? Bu na da ÅŸükür dedi.
   Gittikl eri yere varmak üzereydiler, az kalmıştı yolun sonuna. Görmüyordu arabanın üstünü ama hissediyordu taa içinden acıyı, en derininden, en yıkıcısından, en kahredeninden. DüÅŸünmeden, düÅŸünmekten kaça kaça, ÅŸimdi vardılar kimsesizler mezarlığına. Yanlarında getirdikleri kürek ve kazmalarla önce mezarı kazacak sonra da;
-Mahallenin imamı gelir mi ki? Kim bilir bedava diye belki...
   Dü ÅŸünüyor adam, düÅŸünmekten kaçmaya çalışarak. Bir yavrusunu hiçlikten kaybetmiÅŸ, ölüsün&uum l; hastaneden zor çıkarmış, bir araç bulamayıp, arkadaşının seyyar satıcı arabasını ambülans yapmış, ait olduÄŸunu sandığı bir ÅŸehrin kabristanina götürmüÅŸ, dayanmış, dayanıyor, ÅŸimdi de gömecek...
Yanında bilmem kim? Arabanın üstünde; bir kazma bir kürek ve onlarla oynayan bir küçük oÄŸlan, bir tabut ve onun içinde ölmüÅŸ, ölmüÅŸ öldürmüÅŸ; bir küçük kız ve bir baba...

 Her geçen gün araba sanayiinde Japonlara yenik düÅŸen Amerikalılar bir gün araba teknolojilerini incelemek üzere Japonya'ya giderler. Fabrikayı gezerken bir köÅŸede kutular içinde kediler görürler. Merak edip bu kedilerin ne iÅŸe yaradığını sorarlar. Japonlar cevap verir:
- "Biz bu kedileri izolasyon testinde kullanıyoruz. AkÅŸam giderken her bir arabaya bir kedi koyuyoruz. Sabah geldiÄŸimizde ise arabada kedi ölüyse problem yok, eÄŸer kedi yaşıyorsa arabanın problemli olduÄŸunu anlıyoruz. Demek ki arabaya hava giriyor" diyorlar.
Amerikalılar çok ÅŸaşırıyor. Geziyi tamamlayıp ülkelerine dönerken, "Bir de Türkiye 'ye uÄŸrayalım" diyorlar. Türkiye'de bir araba fabrikasını geziyorlar. Yine bir köÅŸede kutular içinde kedileri görüyorlar. Åžaşırıyorlar. Dayanamayıp bu kedilerin ne iÅŸe yaradığını soruyorlar.
Yetkili cevap veriyor:
- "Biz bu kedileri izolasyon testinde kullanıyoruz. AkÅŸam giderken her bir arabaya bir kedi koyuyoruz. Sabah geldiÄŸimizde eÄŸer kedi arabada ise problem yok, ama kedi arabadan kaçmışsa, arabanın izolasyon problemli olduÄŸunu anlıyoruz..."

Kirpilerle (Erinaceus europaeus) insanların dostluÄŸu, kirpinin, besleyen elden kaçmaması, kirpilik yapmaması (başını içe çekip yuvarlak bir diken yığını olmak) ve insanın bağırıp çağırmaması, kirpinin beslenme ve bakımına özen göstermesi, ondan emirleri anlamasını ve isteneni yapmasını beklememesi, kirpi doÄŸasını olduÄŸu gibi kabul etmesi, olarak anlaşılmalıdır.

Kirpinin dostluÄŸu midesinden geçer. Sığır kıymasını, kalp etlerini, kuÅŸ karaciÄŸerlerini, irmik lapasını, yumurta sarısını, kedi-köpek mamalarını ve meyveleri sever. Tuzlu yiyecekleri ve sütü beÄŸenmez. Yiyeceklerini en hareketli olduÄŸu akÅŸam saat altıyla dokuz arasında tüketir. Yemekler hep aynı yerde verilmelidir ki insana güveni oluÅŸsun.

Kirpiye çok yavaÅŸ yaklaÅŸmalı öyle birden yanına diz çöküp, birden kalkmamalıdır. Zaten hayvanlarla çabuk dost olunmaz. Ä°nsanları hemen her fırsatta denerler. Güvenilir olup olmadıklarını anlamak isterler.

Tehlike sezdikleri anda, kaçarlar. Ev içinden ya da bakıldıkları sandıktan kaçıp uzaklaÅŸmaları olanaksız olduÄŸundan “kirpileÅŸirler&rdq uo;.

Hayvanlarla ve özellikle kirpiyle yakınlaÅŸmaya çalışan insanlar daha ilk günde aynı hatayı yapar kirpiye öpücükler gönderir, ÅŸu ya da bu biçimde ağızlarını ÅŸapırdatır ya da güveni bozan sesle konuÅŸarak kirpiye yaklaşırlar. Özellikle dudak ÅŸapırdatmak yersizdir. Çünkü kirpi dilinde dudak ÅŸapırdatmak “Çek git yoksa dikenlerimle iÅŸini bitiririm” demektir. Kirpiler arasındaki kavgalar bu ağız ÅŸapırdatmalarla baÅŸlar. Hatta o anda fotograf çekilirse hemen tostoparlak olur.

Kirpi, insana alıştıktan sonra bahçede bir çalı dibi kazılarak iki delikli bir çukur hazırlanmalıdır. Bunlardan biri doÄŸuya diÄŸeri de batıya bakmalıdır. Kirpi bu yuvaya girince deliklerden birini otlarla tıkayıp hava akımını (rüzgar) önler. Yuvanın içini bulduÄŸu ot ve yosunlarla kendi döÅŸer.

Kötü havalar baÅŸlayınca ikinci deliÄŸi de kapatır. Bu iÅŸteki zamanlaması o denli iyidir ki onunla yarışacak bir hava tahmincisi bulmak güçtür. Hatta ılık bir odada bir sandıkta beslenen ve dışarıdaki durumu hiç algılamayan bir kirpi, alışkanlığı olmayan bir saatte bir köÅŸeye çekilip kıvrılıp yatarak yaÄŸmur yaÄŸacağını iki gün önceden anlar. DoÄŸadaki her canlıdan öÄŸrenilecek çok ÅŸey vardır. Yaptıklarını insanlar uygulayamazlar ama o iÅŸi yaparken ya da karşılaÅŸtığı sorunu çözerken kullandığı yöntem/yöntemle r, insanlara da yararlı olabilir. Bu yöntemleri doÄŸadan öÄŸrenebilmek için, doÄŸa ve içindeki canlılar titizlikle korunmalıdırlar.

Kıza bir partide rastlamıştı.. Harika birÅŸeydi. O gün peÅŸinde o kadar
delikanlı vardı ki... Partinin sonunda kızı kahve içmeye davet etti.
Kız parti boyu dikkatini çekmeyen oÄŸlanın davetine ÅŸaşırdı ama tam bir
kibarlık gösterisi yaparak kabul etti. Hemen köÅŸedeki ÅŸirin kafeye oturdular.
Delikanlı öyle heyecanlıydı ki, kalbinin çarpmasından konuÅŸamıyordu.
Onun bu hali kızın da huzurunu kaçırdı...

“Ben artık gideyim” demeye hazırlanırken, delikanlı birden garsonu çağırdı.

“Bana biraz tuz getirir misiniz” dedi. “Kahveme koymak için.”

Yan masalardan bile ÅŸaÅŸkın yüzler delikanlıya baktı. Kahveye tuz! Delikanlı
kıpkırmızı oldu utançtan ama tuzu kahvesine döktü ve içmeye baÅŸladı.

Kız, merakla “Garip bir ağız tadınız var.” dedi.. Delikanlı anlattı: “Çocukken
deniz kenarında yaşardık. Hep deniz kenarında ve denizde oynardım.
Denizin tuzlu suyunun tadı aÄŸzımdan hiç eksilmedi. Bu tatla büyüdüm ben.
Bu tadı çok sevdim. Kahveme tuz koymam bundan. Ne zaman o tuzlu tadı
dilimde hissetsem, çocukluÄŸumu, deniz kenarındaki evimizi ve mutlu
ailemi hatırlıyorum... Annemle babam hala o deniz kenarında oturuyorlar.
Onları ve evimi öyle özlüyorum ki...”

Bunları söylerken gözleri nemlenmiÅŸti delikanlının... Kız dinlediklerinden
çok duygulanmıştı. Ä°çini bu kadar samimi döken, evini, ailesini bu kadar
özleyen bir adam, evi, aileyi seven biri olmalıydı. Evini düÅŸünen, evini
arayan, evini sakınan biri... Ev duyusu olan biri... Kız da konuşmaya
baÅŸladı. Onun da evi uzaklardaydı. ÇocukluÄŸu gibi...

O da ailesini anlattı. Çok ÅŸirin bir sohbet olmuÅŸtu... Tatlı ve sıcak.
Ve de bu sohbet öykümüz&uu ml;n harikulade güzel baÅŸlangıcı olmuÅŸtu tabii...
BuluÅŸmaya devam ettiler ve her güzel öyküde olduÄŸu gibi, prenses,
prensle evlendi. Ve de sonuna kadar çok mutlu yaÅŸadılar. Prenses
ne zaman kahve yapsa prensine içine bir kaşık tuz koydu, hayat boyu...
Onun böyle sevdiÄŸini biliyordu çünkü...

40 yıl sonra, adam dünyaya veda etti. “Ölüm&uum l;mden sonra aç” diye
bir mektup bırakmıştı sevgili karısına. Åžöyle diyordu, satırlarında: “Sevgilim,
bir tanem. Lütfen beni affet. Bütün hayatımızı bir yalan üzerine kurduÄŸum
için beni affet. Sana hayatımda bir tek kere yalan söyledim.. Tuzlu kahvede.

Ä°lk buluÅŸtuÄŸumuz günü hatırlıyor musun? Öyle heyecanlı ve gergindim ki,
ÅŸeker diyecekken ‘Tuz’ çıktı aÄŸzımdan. Sen ve herkes bana bakarken,
değiştirmeye o kadar utandım ki, yalanla devam ettim. Bu yalanın bizim
iliÅŸkimizin temeli olacağı hiç aklıma gelmemiÅŸti. Sana gerçeÄŸi anlatmayı
defalarca düÅŸündüm. Ama her defasında korkudan vazgeçtim.
Åžimdi ölüyorum ve artık korkmam için hiçbir sebep yok...

Ä°ÅŸte gerçek: Ben tuzlu kahve sevmem! O garip ve rezil bir tat.
Ama seni tanıdığım andan itibaren bu rezil kahveyi içtim.
Hem de zerre pişmanlık duymadan. Seninle olmak hayatımın
en büyük mutluluÄŸu idi ve ben bu mutluluÄŸu tuzlu kahveye borçluydum.
Dünyaya bir daha gelsem, herÅŸeyi yeniden yaÅŸamak, seni yeniden
tanımak ve bütün hayatımı yeniden seninle geçirmek isterim,
ikinci bir hayat boyu daha tuzlu kahve içmek zorunda kalsam da...”

YaÅŸlı kadının gözyaÅŸları mektubu sırılsıklam ıslattı. Lafı açıldığında
birgün biri, kadına “Tuzlu kahve nasıl bir ÅŸey?” diye soracak oldu..

Gözleri nemlendi kadının...
Çok tatlı!.. dedi...

 

SıÇıŞ 

Sıçtım.
Tuvaletteyim diye demiyorum,
geçen son iki günden
bahsediyorum.

Benim için pek zor ve nâdir bir hâdise deÄŸil gerçi,
yani senin için de zafer sayılmaz
ama
ilk görüÅŸte aşık oldum sana,
güldüÄŸünd e sarhoÅŸ oldum - ya da en azından
sarhoÅŸ olmak istedim ama zaten
zil-zurna dolandığımdan
"bari bir içki daha ısmarlayayım" dedim, elimdeki bitmeden. YapabileceÄŸimin en iyisi buydu.
Coşku mevzuunda yaratıcı değilimdir.

Konuya dönersek...
Saçlarında kaybolmuÅŸ olduÄŸumu hatırlıyorum pek çok defa
daha doÄŸrusu, beraber
uyuduÄŸumuz her sefer...
Geceleri vaziyetim mâlumdur
yine de kokunla
seviÅŸtim
ama
seninle
seviÅŸemedim...
Sabahları bile.

DoÄŸru dürüst tanımadan bilmeden hoÅŸlandın ve
doÄŸumgünümde faksla gönderdiÄŸin mesajda yazdın:
"Beş yıllık kalkınma planıma seni aldım."

Sanki öyle demedin de, ÅŸöyle dedin:
"Ä°çebildiÄŸi n kadar iç, herÅŸeyi çabucak berbâdet de
şu aramızdaki herneyse
baÅŸlamadan bitsin."

Hayatımın kadını diyordum sana... Belki öylesin.
Ama bunu derken, benim hayatımın
baÅŸkaları için
ne ifade ettiÄŸini
unuttum.

Tabii ki piÅŸmanım. Sanıyorum hâlâ aşığım.

Herhalde
bir daha aramayacaksın. Arasan da
eskisi gibi olmayacak.
Olsa bile
yine sıçacağım.

Sanırım hiç
vazgeçmeyeceÄŸim...
Kaybetmekten veya
senden deÄŸil,
sıçmaktan.  

Nerdeydin?

Karanlığı bozan ay ışığında
imamlar daha gün ağırmadan ezanlarını okurken
ben yanlız başıma
beynimde senli binlerce düÅŸünceyle dolaşırken
sen nerdeydin?

acımın tavan yaptığı günlerde
özleminin gözlerimi aÄŸrıttığında
bir resmine bile bakamazken
sen nerdeydin?

hangi kucakta, hangi yatakta
yada
hangi masada mezeydin
gel gör ki ÅŸimdi
zerre umrumda deÄŸildir...

 

 

 

 Ey aşk nerdesin?  şehrin en varoş yerindeyim, çağırsam buraya da gelirmisin? dikkat et yollar çamur ,yollar tozlu dikkat et kirlenmeyesin bir sen kaldın temiz buralarda birde.....UMUT.   belki birgün ........biriniz

KARDELEN

BÄ°R KAR MEVSÄ°MÄ° SEVDÄ°YÄ°M SEV GÄ°LÄ°

BAYAZBÄ° SAYFA GÄ°BÄ°YDÄ° DUYDUGUM SEVGÄ°

COK ÅžEY YAZILMALIYDI COK ÅžEY YAÅžANMALIYDI

KISA SÜRDÜ ÇÜNKÜ İSTANBULDA KAR MEVSİMİYDİ

BÄ°ZÄ°M SEVDAMIZDA KARLA BÄ°TMELÄ°YDÄ°

KARÇİÇEYİM KARDELENİM DERDİN

SENDE BENÄ°M GÄ°BÄ° KARDELENÄ° NECOK SEVERDÄ°N

ŞİMDİ UZAKTASIN

ORAYA KARMEVSÄ°MÄ° GELDÄ°MÄ°SENÄ°N KALBÄ°NDE

BUKADAR SEVDİMİ ..... SÖYLE SEVDİNMİ ......

VE BELKÄ°DE AÅžK CÄ°DDÄ° BÄ°R AKIL HASTALIÄžIDIR

Biliyorsun ben hangi şehirdeysem yalnızlığın başkenti orası dır.

Aylardır sessiz kalmaktan yoruldumu

Kendi kendimle konuşmaktan delirdimi düşünüyordum

Ama yalnızlığımsım sıkı sarıldıgım

elinden tutup gezmeye çıkardıgım yalnızlıgım

Beni bu kadar korkutmuyordu.

fonda durup suyun akışını izlerken

Bilinmeyen bir kenttemutlak aşkı bulacağıma inanmak

Yalnızlığımı dindirmiyordu

Cünkü biliyordum Aşk'ı arayan herkes

Buldugunda daha cok yalnızdır

Sonra sevmek hep tek kişilik oynanır

Fuzuliye yada aragona gülsekte gecemiyorduk onlardan

Tam koklayacakken saga sola savrulan bir çiçek

Büyülü bir yüzsük

Bbelki üç harfin tesadüfen gelmesiydi Aşk

Yada kaldırımlara oturup yazılan şiirler

Ve belkiderenkleri unutan

Denizsiz kentin martısıyla karganın öyküsü

Dekorlara duvarlara çarpsam iyiya

Oyunun en olmadık yerinde sevdalara takılıp

Yine düştüm sahneden

Yaralarıma ne zaman iyi gelir şimdi

Ne yanıtlardankorktuğum için

Sana soramadığım sorulardan vaz geçmek

Nede anlamak içinkendimi yeniden

O caddedelerin kaldırımına atmak...

Kafamı avucumun içinde ezip

Öylece dolaşmak istiyorum

Ne zamana kadar?

Nereye kadar?

Beynimin bütün kıvrımlarında bir it gini dolanan

Yalnız başına yaşamak korkusu niye...?

Anılara şahitlik eden eşyalarla başbaşa kalmaktan

Yılların yükünü tek başıma taşıyamayacağımdan

Niçin bu kadar çok kortuğumu?

Niye her ayrılıkta bir bahar temizliği istiyor "içim"

"Şimdi yüreğim"

Seni güneşe çıkarmak neye yarar

Ömür nasıl geçer istasyonlardan yada istasyonlarda

Elimle yüreğimi bastırmaktan nasıl kurtulmalı?

Ölüm yüzümü kanat sesleriyle gizlerken

"Alışkanlık nasılda sinsice yerleşti yüreğimize"

Ne dersin ?

Kahrolası şehirlerde biraz daha mı yoraçağım yüreyimi?

Aşk sevgi zamanla öğrenilirmi?

Öğrenilirse ve aşık olmak divane olmakla aynıysa

Delilik öğretilen her şe ye dil çıkarmaz mı?

Ah.!bir el kitabı AŞK içinnn...!!

Heryerdereyhan kokusu....

Onca anıdan verilmiş sözlerden

Bir gece iki şarap ve kadehler mi kaldı?

Bir bilsen bende neler bıraktın......

Sonra bir yaprak ne hisseder yere düşerken.?

Åžimdi "uyusam"......

Ve zaman cok cok daha hızlı akıp geçse

Ben o suyla okyanusa karışsam

Erisem

Cok olsam

Cok..

Biri beni delirten bu soruları benden alsa

Birazcık okşasa hüznümü ..

BU SEN OLSAN.......

VE BEN

VE BEN kaldıkmı yinebaş başa

Bir sevdanın arkasından yine yandıkmı?

VE BEN senitanıyom biyerden

Nedir o elinde sakladıgın

Kırık umutlarınmı?

Saklamabenden kaç sevdaya daldık

Kaç kere yandık yıkıldık!!

Ne olcak şimdi?aşkındayok

Yasla başını avuçlarıma sıkılma ağla!

Kimseye sölemem ağladığını

Silerim göz yaşlarımı VE BEN tanıyorum seni biyerden

Anlat anlarım sorgulamadan yargılamadan.

yasaktao günahta olasa ....AŞK..tı yaşanan